Aluminium

Mensen die baat kunnen hebben bij het testen van hun aluminiumgehalte zijn mensen die beroepsmatig worden blootgesteld aan aluminium (bijvoorbeeld in de mijnbouw of industrie), mensen met nierziekten, omdat hun lichaam moeite kan hebben met het verwijderen van aluminium, en mensen die vaak aluminiumhoudende medicijnen gebruiken, zoals maagzuurremmers of fosfaatbinders. Testen is ook relevant voor mensen die in gebieden wonen met hoge aluminiumgehaltes in het water.

• Verwardheid of cognitieve stoornissen
• Spierzwakte
• Pijn in de botten of misvormingen
• Bloedarmoede
• Aanvallen

Blootstelling aan aluminium komt voornamelijk door het milieu, voeding en producten. In het milieu komt aluminium voor in de aardkorst, dus mensen kunnen eraan worden blootgesteld via de bodem en stof. In het dieet zit het in bepaalde voedingsmiddelen, voedseladditieven en kookgerei. Aluminium zit ook in drinkwater, vrij verkrijgbare medicijnen zoals maagzuurremmers en verzorgingsproducten zoals antitranspiratiemiddelen. Beroepsmatige blootstelling kan voorkomen in industrieën zoals mijnbouw, lassen en productie waar aluminiumstof of -dampen aanwezig zijn.

Het menselijk lichaam elimineert aluminium op natuurlijke wijze via de nieren en urine. Om dit proces te bevorderen is het essentieel om goed te hydrateren. Het kan goed zijn om de blootstelling aan aluminium te verminderen, vooral voor mensen met nierproblemen. Dit omvat het vermijden van overmatig gebruik van aluminiumhoudende medicijnen, het verminderen van het gebruik van aluminium kookgerei en het kiezen van aluminiumvrije persoonlijke verzorgingsproducten. In gevallen van significante blootstelling kan chelatietherapie worden toegepast, maar dit mag alleen onder toezicht gebeuren.